Een snuifje radium

Onze recensie

Herinner je Ite nog? Een aantal jaren geleden kwamen we al eens met haar en haar vrienden in contact in De laatste kans op kosmos, het eerste deel van De Parameters. Toen had ze net haar moeder verloren. Aan het begin van dit vierde boek blijkt dat haar moeder niet overleden is, maar werd ontvoerd door de professor. Het is alleen niet duidelijk naar welke tijd ze zijn gereisd, dus moeten Ite en haar vriendengroep weer op onderzoek uit.

Net als in de vorige delen worden opnieuw drie tijdsvlakken met elkaar verweven. In het verleden speelt het verhaal van Marie Curie en in de toekomst reizen we naar YANVAR 2772. In die toekomst proberen Ite en haar vrienden met alle futuristische middelen die ze daar ter beschikking hebben de professor zover te krijgen dat hij hen vertelt waar hij Ites moeder Diane heeft ondergebracht, maar hij is hen telkens te slim af. De informatie die ze krijgen brengt Ite en haar vrienden bij Marie Curie in  het Parijs van rond de eeuwwisseling. Zullen ze erin slagen om uit de handen van de professor te blijven? Kunnen ze ontdekken waar de professor Diane heeft ondergebracht? Zullen ze haar kunnen vinden voor het laat is? Er staat dit keer nog meer op het spel dan de vorige keer en de spanning is dan ook te snijden, in alle tijdsvlakken. Het open einde van de epiloog laat al duidelijk voelen dat het verhaal nog niet afgelopen is. Er wachten nieuwe avonturen, goed nieuws voor de fans van deze reeks!

Dit vierde deel uit de reeks is zeker afzonderlijk te lezen, maar wie andere delen las, zal zich wel sneller kunnen inwerken in de verschillende verhaallijnen en periodes. De sprongen tussen die periodes vond ik in dit verhaal soms wel verwarrend. Ik had het zelf vooral moeilijk om me in te leven in de toekomst. Daarin wordt zowel het verhaal van Jack Linders verteld dat speelt in 2507 als de ondervraging van de professor en de zoektocht naar aanwijzingen over Ites moeder in 2772.

Er vallen heel wat puzzelstukken te verzamelen en dat is dan wel weer leuk. Wat is er allemaal gebeurd tussen het einde van het eerste en dit vierde boek? Heel wat, zo blijkt. De informatie die je over de voorgaande verhalen krijgt, is echter minimaal. Ze steekt vooral in terloopse opmerkingen en verwijzingen naar personages die in eerdere delen optraden zoals ‘Jij bent toch ook uit zijn [de professor] klauwen ontsnapt?’, ‘We hebben Tycho Brahe na dat banket toch ook niet gered? Of ‘Haar mama en de professor waren als geesten voor de neus van Meester Kong en Lihua in het licht verdwenen.’ Als je dit boek in handen krijgt zonder enige voorkennis, lijkt het me niet eenvoudig om alle pionnen en kampen uit elkaar te kunnen houden. Laat staan om te begrijpen wat er na de Zonnevloed is voorgevallen. Wat extra informatie over parameters en paradoxen had het boek geen kwaad gedaan.

Net als bij de vorige delen werd ik wel geprikkeld om meer informatie te gaan opzoeken over de wetenschappers die aan bod komen. Ik weet nog dat ik na kosmos heel wat extra info over Alexander von Humboldt heb opgezocht, om na te gaan of alle info in het boek ook echt was. Dat heb ik hier bij Marie Curie ook weer even gedaan en ook over haar bleek alles te kloppen. De weetjes maken de wetenschappers die de meeste lezers maar oppervlakkig zullen kennen echter, menselijker, en interessanter. Zo wist ik niet dat Marie Curie in de Eerste Wereldoorlog naar het front trok met haar röntgenapparaat.

Na alle spanning in het boek en het open einde is het moeilijk om niet benieuwd te zijn naar hoe het verder zal gaan en welke avonturen onze vrienden nog te wachten zullen staan.

Barbara Artoos

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur