Het sprookje ‘de kikkerkoning’ heeft al menig auteur en illustrator geïnspireerd. Ook dit prentenboek is hierop gebaseerd. Een jonge prinses gaat op zoek naar een kikker die zal veranderen in ‘haar’ ideale prins. Maar dat zoeken loopt niet van een leien dakje. Want, wat is eigenlijk een kikker? Is kikkerdril al een kikker? Of misschien een kikkervisje. En hoe weet je dat je de juiste kikker te pakken hebt? Want je zoekt wel jouw ideale prins en je wil je niet vergissen!
De rode draad doorheen dit boek is het begrip metamorfose. We zien kikkerdril overgaan naar kikkervisjes en uiteindelijk naar een volwassen kikker. Wie aandachtig naar de prenten kijkt, ziet nog heel wat andere figuren en fenomenen een metamorfose meemaken. Het verhaal stelt al onze aannames over sprookjesfiguren in vraag. Zijn koninginnen en prinsessen noodzakelijk blanke, blonde dames of slanke meisjes met lange, rijkelijk geborduurde baljurken en tiara’s op het hoofd? Of kunnen ze er ook anders uitzien? Meteen brengt dat ons bij een tweede rode draad: identiteit. Bepaalt hoe je eruit ziet ook wie je bent? Ben je pas prinses als je een rijkelijke jurk draagt of kan het ook met een jeans en een hoodie?
De tekst is heel summier gehouden. Op elke dubbele bladzijde staat slechts één woord of een kort zinnetje. Maar de tekeningen zeggen eigenlijk alles. Al bij het openslaan van het boek word je verrast. Geen enkele kleurenprent prijkt op deze eerste bladzijden. Je ziet enkel simpele potloodtekeningen in blauw – wit. Er is een traditioneel koningsgezinnetje afgebeeld: koning, koningin en bevallig prinsesje. Automatisch gaat je geest de kleuren invullen. De koningin krijgt een lichtblauwe jurk en lange blonde haren, de koning zie je gekleed in scharlaken rood en het prinsesje met de vrolijke krullen draagt wellicht een roze jurkje. Op de volgende bladzijden komen die clichékleuren inderdaad tevoorschijn. Op elke volgende prent komt er meer en meer kleur tevoorschijn, maar verandert ook de outfit en het uiterlijk van de hoofdpersonages. Dat is heel verrassend. Op het einde van het boek zie je een erg atypisch koningsgezin. Heel knap werk van de illustratrice.
Lut Vanderaspoilden