Ik ben pippi niet

Onze recensie

Meisje de Geit is een zelfbewust en eigenzinnig kind. Ze heeft sproeten, twee stijve, wortelkleurige vlechten, ze is ijzersterk én speelt trompet. Iedereen roept ‘Pippi’ naar haar en daar is ze niet mee opgezet. Ze roept dan heel hard: “Ik ben Pippi niet!” Ze schrijft  een brief naar die Pippi om te vertellen dat ze haar niet is, maar wel een stoere meisjesgeit die kan schrijven.

Dit boek gaat in op het thema ‘anders zijn’. Mamma geit denkt dat alle geiten op elkaar lijken. Daar is meisje de Geit het niet mee eens. Ze lijkt heel erg op Pippi Langkous en iedereen wijst haar ook op die gelijkenis. Maar ze wil niet zo maar vergeleken worden met iemand anders. Ze is zichzelf, ze is uniek (net als iedereen, trouwens) en misschien anders dan anderen, maar ze komt voor zichzelf op en wil om haar eigen talenten erkend worden.

Het hele verhaal is geschreven in de ik-vorm, zodat de lezer of toehoorder zich gemakkelijk met meisje kan identificeren en dus aan het denken gezet wordt.
Ik vrees wel dat niet elk jong kind Pippi Langkous kent en dat er dus hier en daar wel een woordje uitleg nodig zal blijken. Maar dat kan de pret niet drukken. Het boek is immers erg vrolijk, de tekeningen zijn vaak lekker gek. Tante geit wordt afgebeeld met 2 konijnentanden en een roze hoed. Meisje loopt meestal rond op twee poten, maar toch draagt ze ook laarsjes aan haar voorpoten en als ze bij de juf op schoot zit, is ze bijna groter dan juf zelf.

Dit is een vrolijk, mooi geïllustreerd prentenboek waar elk kind zal van genieten.

 

Lut Vanderaspoilden

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur