Het circus Lala wordt geleid door een vrekkige en luie directeur. De circusartiesten moeten er hard werken in moeilijke omstandigheden. Wanneer de directeur weigert het tentzeil te herstellen, stapt het hele orkest op. De andere artiesten moeten dan maar voor de muziek zorgen op geïmproviseerde instrumenten. Maar dan gaat het mis. De circustent stort in en de artiesten komen te weten wat de directeur met hen van plan is. Ze nemen hun lot in eigen handen en bouwen een alternatief circus.
Kees de Boer staat garant voor een vlotte tekst en hilarische prenten. Ook deze keer stelt hij niet teleur. De tekst is aangenaam om voor te lezen. Het verhaal is goed opgebouwd en heeft enkele spitse wendingen. De illustraties zijn helemaal wat ik ervan verwachtte. Dit is geen boek om snel te doorbladeren. Op elke prent is veel te zien en te ontdekken. Als je goed kijkt, zie je heel wat grappige details. Mij viel bijvoorbeeld op dat bij het circuspubliek en de orkestleden geen enkele neus dezelfde is. Er zijn rechte neuzen, kromme neuzen, wipneusjes en haakneuzen en zelfs een grote Pinokkioneus. Een heuse zoekprent krijg je voorgeschoteld wanneer de dieren zelf aan de slag gaan om muziekinstrumenten te maken. Welke onderdelen van de circustent gebruiken ze hiervoor? Zoekplezier gegarandeerd. Ook andere prenten sporen aan om volop te kijken en te zoeken. Wie vindt alle emmers waarmee de dieren het circus moeten poetsen na de voorstelling?
Het circus Lala wordt geleid door een vrekkige en luie directeur. De circusartiesten moeten er hard werken in moeilijke omstandigheden. Wanneer de directeur weigert het tentzeil te herstellen, stapt het hele orkest op. De andere artiesten moeten dan maar voor de muziek zorgen op geïmproviseerde instrumenten. Maar dan gaat het mis. De circustent stort in en de artiesten komen te weten wat de directeur met hen van plan is. Ze nemen hun lot in eigen handen en bouwen een alternatief circus.
Kees de Boer staat garant voor een vlotte tekst en hilarische prenten. Ook deze keer stelt hij niet teleur. De tekst is aangenaam om voor te lezen. Het verhaal is goed opgebouwd en heeft enkele spitse wendingen. De illustraties zijn helemaal wat ik ervan verwachtte. Dit is geen boek om snel te doorbladeren. Op elke prent is veel te zien en te ontdekken. Als je goed kijkt, zie je heel wat grappige details. Mij viel bijvoorbeeld op dat bij het circuspubliek en de orkestleden geen enkele neus dezelfde is. Er zijn rechte neuzen, kromme neuzen, wipneusjes en haakneuzen en zelfs een grote Pinokkioneus. Een heuse zoekprent krijg je voorgeschoteld wanneer de dieren zelf aan de slag gaan om muziekinstrumenten te maken. Welke onderdelen van de circustent gebruiken ze hiervoor? Zoekplezier gegarandeerd. Ook andere prenten sporen aan om volop te kijken en te zoeken. Wie vindt alle emmers waarmee de dieren het circus moeten poetsen na de voorstelling?
Kortom: Het luchtcircus is een heerlijk prentenboek! Ik kan bijna niet wachten om het aan een groep kleuters te mogen voorlezen.
Lut Vanderaspoilden