Ik geef het meteen toe: ik ben onder de indruk van De nacht van Kat. Yoko Heiligers is zonder twijfel een groot talent. De illustraties met vele tinten blauw, aangevuld met witgrijs, bruinrood, groen en veel zwart, fascineren meteen. Dat komt niet alleen door het originele kleurenpalet, maar ook door de bestudeerde vlakverdeling, met overwegend prenten over dubbele pagina’s (soms met close-ups, soms met weidse panorama’s), afgewisseld met flitsende combinaties van kleinere prenten. Zowel de cover als de schutbladen trekken de aandacht. De cover is bij nader inzien een collages van scènes uit het boek, op de schutbladen vlieg je als het ware het boek in, samen met een vlucht vogels in de vorm van een kat.
Het verhaal volgt Kat tijdens het verloop van een nacht. Het start met een woordspeling: ‘Dag Kat, slaap zacht.’/ ‘Dagkat?’/ NACHTKAT.’ Kat trekt op avontuur. Om acht uur, de tijd van dieren, schemer en nacht, ontmoet hij een vos, uilen, vleermuizen, nachtvlinders en andere dieren van de nacht. Om tien uur bezoekt hij de mensen. Dat beeldt de illustrator uit over meerdere pagina’s in reeksen kleinere prentjes die letterlijk een inkijkje bieden in kamers en voertuigen. Die prentjes vertellen elk een verhaal op zich en nodigen uit om aandachtig te kijken, te zoeken en commentaar te geven: zoek maar naar de voorlezende mama, het knuffelende koppeltje in bed, de slaapwandelaar of de ambulanciers. Als climax volgt een spetterende fuif, waar de kat snel vandaan vlucht.
Middernacht levert alweer een fraaie zoekprent op, met fascinerende lichtvlekjes in het donker waar van alles te ontdekken valt. Het is ook de tijd voor spoken en sterrenbeelden. Schitterend is de illustratie met de buitelende Kat bij de maansikkel, begeleid door een klankrijk stukje poëzie: ‘Zwaaistaart, kromrug,/ draaikop en pootjes gestrekt./ Kat is een ster in vallen.’ Drie uur is een spannend moment, Tijd voor … Als je het blad omslaat, lees je ‘Het holst van de nacht’ en op de tegenoverliggende pagina een reeks kattengeluiden die een plezier zijn om voor te lezen. Kat staat oog in oog met andere katten.
Dan begint het ‘ochtendgloren’ (wat een mooi woord is dat toch). Zoals vaker in het boek wordt de luisteraar/kijker direct aangesproken: ‘Wie zingt vandaag het eerste lied?’ Dat gebeurt ook op de volgende pagina: ‘De nacht is voorbij./ Wie gaat slapen en wie wordt weer wakker?’ Waarbij je weer wordt uitgenodigd om van alles te ontdekken op de prent. Om zes uur is het tijd om weer naar huis te gaan. Het slot maakt in woord en beeld de cirkel van het verhaal mooi rond.
Het boek sluit af met vier pagina’s ‘Leuk om te weten’, met weetjes over het nachtleven van de dieren uit het boek, over ‘het spookuur’, ‘vallende sterren’, de standen van de maan, ‘het holst van de nacht’ en de sterrenbeelden.
Fascinerend als de nacht, geheimzinnig en eigenzinnig als een kat… De nacht is van Kat is een topper in prentenboekenland.
Jan Van Coillie