Briefgeheim

Briefgeheim

Onze recensie

Eva is het beu dat haar ouders steeds ruzie maken. Daarom laat ze zich door haar twee beste vrienden, Jackie en diens broer Thomas, overtuigen om haar moeder en vader te straffen. Het plan is eenvoudig: Eva zal stiekem bij Thomas en Jackie overnachten, zodat haar ouders eens lekker bezorgd zijn. Maar het loopt mis: Eva verdwijnt echt. Wanneer ze na drie dagen opnieuw opduikt, zegt ze dat ze zich niets meer kan herinneren.

Alleen aan Jackie en Thomas vertelt ze wat er echt is gebeurd: ze heeft per ongeluk ontdekt dat een buurman lid is van een spionagenetwerk… Drie kinderen die in een spionagezaak betrokken raken, echt realistisch is het natuurlijk niet. Maar de gemiddelde tienjarige lezer maalt niet echt om realisme. Die wil spanning en avontuur, en zal die overvloedig vinden in Briefgeheim .

Een brief in onontcijferbaar geheimschrift, een moord, vermommingen, het is er allemaal. Verder weet de auteur maar al te goed wat jonge lezers grappig vinden, getuige daarvan een hilarische scène waarin Eva en haar vader zich ontdoen van ongewenst bezoek door (tamme) ratten los te laten in de woonkamer.

Jan Terlouw staat bekend als een auteur die in spannende verhalen toch een relevante boodschap weet te brengen. Denk maar aan Koning van Katoren , waarin Terlouw een aantal maatschappelijke problemen aankaart door middel van sprookjesachtige avonturen met onder andere een draak, een stel schuifelende kerken, oorverdovend schreeuwende vogels en een tovenaar. Ook in Briefgeheim zit veel wijsheid verborgen, niet over grote maatschappelijke problemen, maar wel over het belang van goede communicatie en vertrouwen binnen een gezin.

Zo is Eva zo gewend geraakt aan het getwist van haar ouders, dat ze zelfs ruzies begint te zien waar er eigenlijk geen zijn: Intussen kwam ook moeder binnen. ‘Wat is hier aan de hand?’ vroeg ze ongerust. Vader maakte een niet-wetend gebaar met zijn schouders. Eva, met haar gezicht in het kussen, zag dat niet. ‘Heeft ze zich bezeerd?’ vroeg moeder. Vader schudde het hoofd en weer zag Eva dat niet. Ze meende dat hij gewoon geen antwoord gaf. Het wantrouwen tussen de gezinsleden veroorzaakt een ernstig misverstand. Eva, die een revolver heeft gevonden in de lade van haar vader, begint te denken dat ook hij lid is van het spionagenetwerk, en dat hij misschien zelfs een moord op zijn geweten heeft.

Doordat alle vertrouwen zoek is, durft Eva er met geen van haar ouders over praten: Een ogenblik overwoog ze om er met moeder over te spreken, maar die gedachte liet ze snel varen. Al lang geleden had ze besloten dat ze nooit met een van haar ouders over de andere zou praten.

Te vaak hadden ze tijdens hun eeuwige kibbelpartijen misbruik van haar gemaakt door zoiets te zeggen als: ‘Eva vindt ook dat jij dit of dat zo rot doet.’ Nee, ze had leergeld betaald. maar daardoor was ook veel van de vertrouwelijkheid verdwenen. Een paar jaar geleden zou ze naar haar vader zijn toegegaan en zou ze hem hebben gevraagd wat dit allemaal te betekenen had. Nu durfde ze dat niet meer. En zo blijft Eva veel langer met haar probleem zitten dan eigenlijk nodig is…

Ten slotte nog iets over de plot van Briefgeheim : die is behoorlijk ingewikkeld. Kleine details, bijvoorbeeld, blijken achteraf razend belangrijk te zijn. Lezers die aan HST-vaart door hun boeken razen, kunnen daardoor in de problemen komen. Ondergetekende recensente, die als kind Briefgeheim uit de schoolbibliotheek plukte, spreekt uit ervaring: pas na een tweede lectuur werd duidelijk hoe de zaak precies in elkaar zat.

Of dat nu echt een probleem is, is nog maar de vraag: het is immers belangrijk dat kinderen leren om ook aandacht te hebben voor de finesses van een verhaal. En hoewel het boek leest als een trein en het detectiveavontuur je om de oren vliegt, is het fijn even stil te staan bij wat het boek op en ook tussen de regels vertelt.

– Door Line Leys –

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur