Miertje Hercules is het beu om altijd in dat drukke mierennest te leven. Hij wil alleen gaan wonen. Vol goede moed trekt hij op pad om zijn eigen stek te vinden. Maar dat verloopt niet van een leien dakje. En is alleen wonen nu echt zo fijn?

Dit prentenboek is helemaal op rijm geschreven en dat maakt het voorlezen extra fijn. De rijmwoorden zijn niet ver gezocht en de zinnen klinken vloeiend.
“SSSt … Stil eens! Wat hoort hij nou?
Zit er soms iets in die struik?
Knor …knor … klinkt het zachtjes.
O, dat is zijn lege buik.”

Leuk is het telkens herhaalde zinnetje met bijhorende tekening “Nu  kan ik het echt zelf hoor”. Het zinnetje staat volledig buiten het rijmverhaal, maar verschijnt telkens als Hercules hulp heeft moeten vragen.

Tekst en illustraties smelten soepel samen. Je merkt dat auteur en illustrator ook in het dagelijkse leven partners zijn en elkaar goed aanvoelen. Soms staan de zinnen of de woorden uit één rijmstrofe uitgestrooid in de prent. Dat geeft extra vaart aan het verhaal wanneer Hercules zijn weg zoekt of wanneer  hij tussen de regendruppels door over een grote plas tracht te springen. De kleurschakeringen in de illustraties geven ook  prachtig de gemoedstoestand van het hoofdpersonage weer. Donkere en dreigende kleuren zien we wanneer hij het mierennest té overbevolkt vindt en wanneer hij het moeilijk begint te krijgen helemaal in zijn eentje. Wanneer hij vol goede moed de wijde wereld in trekt, doet  hij dat in een decor vol lichte kleuren. Als hij eindelijk terug is in zijn veilige mierennest, verlicht een heldere manestraal zijn vergenoegde snoetje.Hercules is een grappig en fijn voorleesboek.

Lut Vanderaspoilden