Meis heeft een grote zus, waarmee ze steeds speelt. Ze beleven de zotste avonturen tijdens ‘woeste dagen’. Maar nu is grote zus er niet meer. De dagen zitten vol met gemis. Drie borden staan op tafel in plaats van vier. Mama lacht nog wel op haar verjaardagsfeestje, maar met een ondertoon van verdriet. Meis gaat naar de kamer van haar zus in de hoop daar dichter bij haar te zijn. Ze droomt van de mooie dagen samen.
Dit boek over rouw is niet rauw of hevig. Je had misschien een stil verhaal verwacht met zachte tinten. Niets is minder waar. Het boek zit vol sprankelende kleuren en mooie herinneringen. Toch toont het heel mooi het verdriet en het gemis van het zusje. Meis denkt aan haar zus doorheen de herinneringen aan hun woeste dagen samen. Ze hielden allebei van in bomen klimmen, verstoppertje spelen en de slappe lach. Nu zus er niet meer is, voelt Meis zich erg alleen. Ze weet geen blijf met haar verdriet. Ze wou dat er iemand was die zei: “Het duurt tot half twee, dan is het over”. Maar zo werkt het niet met verdriet. Toch ontdekt ze dat ze haar zus dichtbij kan houden, als ze maar haar fantasie laat werken.
Auteur en illustrator hebben samen een prachtig werk gecreëerd. Op de eerste pagina’s wordt het leven van de twee zusjes samen uitgebeeld. De jongste zus is aan het woord. Ze vertelt over hun leuke leventje samen. De kleuren zijn vrolijk en fel. Wanneer Meis vertelt over haar eenzaamheid zonder grote zus, zie je een prent van een feesttafel na het feest. De confetti ligt nog overal verspreid, maar zij zit met opgetrokken knieën onder de tafel … alleen. Donkerder kleuren sluipen de bladzijden binnen. Pas als ze in haar fantasie terug speelt met zus, spatten de kleuren weer uit het boek.
Meis blijft doorheen het hele verhaal aan het woord. In eenvoudige woorden en korte zinnen vertelt ze hoe ze zich voelt en wat er met haar gebeurt. De lezer / toehoorder voelt zich meteen betrokken. Ondanks het verdriet merk je dat er plaats is voor het rouwen in dit warme gezin. Het gemis wordt niet uit de weg gegaan, maar ze trachten verder te gaan met hun leven. Meis vindt uiteindelijk een manier om in haar herinneringen haar zus dicht bij haar te houden.
Een boek over rouw, niet met een grijs rouwrandje maar vol stralende kleuren.
Lut Vanderaspoilden