De dieren zitten in een kring, wat ze wel vaker doen als ze iets met elkaar willen bespreken of delen. Ook Schildpad wil iets kwijt: ze heeft iets nodig, alleen weet ze niet precies wat. Op de illustratie zie je een donkere wolk rond haar hoofd zweven. De volgende prent is donker gekleurd, symbolisch voor zijn sombere gedachten van de vorige dag, die begon met een geknakte bloem. Das, niet zomaar zijn beste vriend, raadt dat hij troost nodig heeft. Meteen bedenken alle dieren uit het bos manieren om Schildpad te troosten.
Eekhoorn en Das maken een spandoek met ‘Zet ‘m op’. Dat zorgt voor grappig woordspel. Schildpad vat de woorden immers letterlijk op en zet eerst een theemuts en dan een theepot op zijn hoofd. De illustraties van Barbara de Wolf hierbij zijn bijzonder komisch. De collagetechniek die ze hanteert maakt de gekste combinaties mogelijk.
Ree maakt soep. Net als het spandoek heeft die niet meteen het verhoopte effect, maar toch brengen beide iets in beweging bij Schildpad. ‘Zet ‘m op’ doet hem denken aan de les in lachen die Lachvogel hem ooit gaf en nadat hij de soep opgegeten heeft, zet hij de pan op zijn hoofd en komt de grijns vanzelf.
Wanneer de vogels uit het bos een vrolijk liedje zingen, maakt Schildpad zowaar een huppeltje en wanneer Lieveheersbeestje en Vlinder door de lucht dansen, dankt hij hen en beseft hij wat hem dwarszit. De opsomming van waaromvragen waar hij geen antwoord op heeft, wordt tegen een dreigende onweerslucht gezet, die opnieuw zijn donkere gedachten verbeeldt.
Dat besef vormt een ommekeer. Dankzij de andere dieren ontdekt hij het belang van bescherming zonder dwang, van een echte vriend met wie je samen grapjes kan maken én van gezellig samen zijn, letterlijk en figuurlijk in een warm bad van troost. Ten slotte leert hij van de anderen dat hij niet de enige is die zich soms alleen voelt in een groep. Natuurlijk eindigt het boek in een grote knuffelpartij, met veel gevoel en humor in beeld gebracht.
Troost voor schildpad biedt in woord en beeld rijke kansen om met kinderen te praten over sombere gedachten, onbestemd verdriet, het belang van vrienden die je steunen en manieren om te troosten. Dat is heel wat voor zo’n boek. Dat de taal helder en van een frisse eenvoud doet samen met de sprekende illustraties de gevoelens én de boodschap extra sterk overkomen.
Jan Van Coillie