Feesten is fijn. Dromen over een feest is nog leuker. Een groepje vrienden droomt hardop. Hun feest moet onvergetelijk worden: een verkleedfeestje met glijbanen of vuurwerk, kampvuur of een ijspiste en een buffet met aardbeien, pizza, zuurtjes. Maar dan stelt zich een moeilijke vraag: “Nodigen we Hans uit?” Hans, de mopperige betweter doet negatief over alles en iedereen. Willen ze die er wel bij? Misschien kunnen ze aan Hans vragen om het feest voor hen te organiseren? Hans stuurt hen nors weg. Ze moeten morgenavond maar eens terugkomen.
Dit feestelijke prentenboek behandelt een aantal universele thema’s: vriendschap, verbondenheid, creativiteit, inclusie. Een groepje vrienden houdt een brainstorm over een feest. Er is geen enkele aanleiding voor. Ze willen gewoon hun vriendschap en verbondenheid vieren. Vol creativiteit sommen ze tientallen mogelijkheden op. Uiteindelijk stellen ze een cruciale vraag: mag Hans meevieren? Hans is niet zo geliefd in hun groepje. Hij verpest meestal de sfeer door zijn gemopper en zijn negatieve ingesteldheid. Ze willen hem niet echt uitsluiten, maar zijn bang dat hij het feest vergalt. Iemand oppert het idee dat Hans het feest zou organiseren. “Als het zijn eigen hapjes of muziek zijn, kan hij niet mopperen.” Hans blijkt een top organisator. Door hem te betrekken bij het feest en hem zelfs de leiding te geven, tonen de vrienden dat ze open staan voor zijn standpunten en kwaliteiten.
De thema’s worden mooi weergegeven in de illustraties, die van het blad spetteren. Het groepje vrienden is van alle leeftijden: een oude man, een zwangere vrouw, een koppel, een bende kinderen en zelfs een hond. Ze zijn van verschillende origine, waardoor alle kinderen zichzelf in de prenten kunnen herkennen. Hun creatieve ideeën tekenen ze uit op grote bladen. De bladzijden over het feest zelf, kan je niet zomaar snel even omslaan. Alle ideeën die ze opperden, komen hier aan bod. Het wordt een heerlijk feest en ze maken overduidelijk veel plezier. Hans bedanken ze door hem een diploma te geven. Hij wordt geëerd als feestmeester en hangt op de laatste prent trots zijn diploma aan de muur.
De tekst is geschreven in de wij-vorm. Dit alludeert meteen op de inclusie: wij zijn een groep vrienden en we sluiten niemand uit. De zinnen zijn kort en doorspekt met conversaties. Dit leest vlot (voor). Ik las het boek voor aan een groepje vierjarigen van verschillende origine. Ze waren enthousiast. Op het einde van het verhaal kreeg Hans spontaan een applaus van hen. Hij had immers een zalig feest georganiseerd. Het verhaal vonden ze top.
Ik ben ervan overtuigd dat ‘Tijd voor feest’ elke kleuter enthousiast kan maken.
Lut Vanderaspoilden