Natan krijgt voor zijn verjaardag een heel speciaal cadeau. Hij had gehoopt op een huisdier, maar het werd een hoogtechnologische hond. Het stuk speelgoed heeft hypnotiserende ogen. Natan noemt hem Smartie, maar al snel raakt hij helemaal in de ban van dit stuk technologie. Hij is blijkbaar niet de enige met deze verslaving. Ook zijn vriendin Hannah en zijn buurvrouw Halinka zijn betoverd door een hoogtechnologische poes en konijn. Samen gaan ze op zoek naar de uitvinders van deze mysterieuze huisdieren.

Smartie is een kruising tussen een smartphone en een spelconsole. De verslaving aan dit digitale toestel is de rode draad in dit verhaal. Kinderen raken helemaal gehypnotiseerd en hebben nergens anders nog oog voor. Hun schooluitslagen kelderen en ze hebben geen tijd of energie meer om buiten te spelen, vrienden te zien of te lezen. Hun hele dagschema raakt in de war.

Op de eerste bladzijden van het boek maken we kennis met het hoofdpersonage in een waterval van palindromen. Daarvan is hij namelijk bezeten. “Palindromen: wat dat precies met palingen en dromen te maken heeft, weet ik niet. Misschien heeft een paling wel bijzonder levendige nachtmerries, waarin een kok hem in zijn netten strikt om hem in de pap te gooien en met een lepel op te vreten, maar net voor hij de dood vindt, komt zijn redder aangevaren in een kajak en …”(p.5) Een fraai stukje speelse taal.

Natan schetst zelf zijn belevenissen. Hij schrijft niet  in dagboekvorm, maar vertelt in de tegenwoordige tijd, alsof de lezer er als toehoorder bij staat. Zijn relaas wordt afgewisseld met korte dialogen. Het verhaal krijgt hierdoor vaart, maar wordt tegelijk soms afgeremd door weetjes over bijvoorbeeld palingen, ganzen of de industriële revolutie. Wanneer Natan en Hannah samen met de buurvrouw op zoek gaan naar de uitvinders, ontpopt het verhaal zich tot een detective met een happy end.

Het boek is onderverdeeld in korte hoofdstukjes, die telkens een dag in het leven van Natan beschrijven. De tekst wordt afgewisseld met zwart-wit tekeningen, wat het geheel luchtig maakt. Enkele stukken tekst zijn gedrukt op een grijze achtergrond. Dit geeft aan dat iemand anders dan Natan aan het woord is.

Deze debuutroman van Elisa Masschelein is een aanklacht tegen de verslaving aan digitale toestellen die onze kinderen en jeugd bedreigen en is daardoor erg actueel. Welke oplossing de hoofdpersonages vinden voor dit probleem, kun je zelf ontdekken.

Lut Vanderaspoilden