Nora woont met haar ouders en twee halfbroers en hun partners in Noorwegen. Sinds maanden regent het onophoudend. Dra zal hun dorp onder water staan. Papa bouwde een vissersschip om. Daarmee wil hij zijn gezin en zoveel mogelijk dieren redden als alles onder water komt te staan. Nora wil ook een resem insecten meenemen, maar dat weigert papa halsstarrig. Nora en papa zijn allebei even koppig. Wie zal aan het sterkste eind trekken?

Het boek is geïnspireerd door het Bijbelse verhaal over de ark van Noah, maar de schrijver gaf er een hedendaagse twist aan. Door de klimaatverandering staat een nabijgelegen dam op barsten en moet de familie van Nora zich klaarmaken om drogere regionen op te zoeken. De eerste vrouw van de vader stierf aan malaria, een ziekte die door de opwarming van de aarde nu ook in Noorwegen voorkomt. Daarom weigert hij ook maar één insect in zijn schip mee te nemen. Nora legt hem uit dat hij hierdoor de biodiversiteit in gevaar brengt, als ze ooit een nieuwe droge plek zullen vinden. Dat is dan meteen de rode draad doorheen het verhaal: de klimaatverandering en alle gevaren die die met zich mee brengt.

De koppigheid van vader en dochter geven het verhaal extra punch. Je merkt dat ze van elkaar houden en elkaar niet willen loslaten, maar tegelijk staat hun koppigheid hen in de weg. De liefdevolle moeder tracht de ergste plooien glad te strijken en het hele gezin wil Nora behoeden voor groter onheil.

Het verhaal is in de ik-vorm geschreven waardoor je als lezer vanaf de eerste bladzijde in het hoofd van Nora zit en totaal met haar meeleeft. Ook als je geen insectenliefhebber bent, begin je die beestjes zowaar sympathiek te vinden. De schrijfstijl van Endre Lund Eriksen is beeldend en zintuiglijk. Dat maakt het lezen extra fijn: “Er borrelt een heel salvo aan woedende woorden in me op, klaar om af te vuren, maar ik houd ze tegen” (p.56) of “De wind woelt door zijn haar en zijn baard; die wilde krullende, zachte poedelbaard van hem, die vol zit met papaluchtjes – zweet, zeezout en koffie.” (p.96)
De stemmige illustraties van Linda Faas (winnares van de Bronzen Griffel en de Bronzen Penseel in 2022) vangen feilloos de sfeer van het boek en zijn een lust voor het oog.

Dit boek verenigt een actueel onderwerp met een trefzekere schrijfstijl en suggestieve illustraties. Een aanrader.

Lut Vanderaspoilden