Je hebt van die dieren in kinderboeken, zoals het olifantje Elmer van David McKee of Kikker van Max Velthuijs, die meteen je hart stelen. Mopperkont mag dat rijtje vervoegen.
‘Mopperkont’, dat is de chimpansee Jim, die bij de andere dieren bekend staat als mopperig. In dit boek holt hij op een prachtige lentedag opeens ‘juichend en joelend de jungle in’. Hij snapt zelf niet wat hem overkomt. Zijn buurman, de gorilla Norman, oppert dat hij misschien wel de lente in zijn bol heeft. ‘O nee!’, denkt Jim, hoe lost hij dat op?
Net als in de vorige twee boeken overladen de andere dieren uit de jungle hem met goede raad. De ene raadgeving is al gekker dan de andere (nog versterkt door de illustraties), maar ze houden ons mensen tegelijk een spiegel voor van ‘raar’ menselijk gedrag: een bad nemen, een dutje doen, aan een lavendeltakje snuffelen, plakjes komkommer op de ogen leggen …. Jim past ze allemaal tegelijk toe, wat voor een dolkomische illustratie zorgt, met de focus volledig op Jim in close-up. Dan volgt een kantelmoment, versterkt door de knalrode achtergrond die de schreeuwende Jim extra in de verf zet: ‘IK WIL NIET KALM ZIJN!’.
Als de andere dieren verschrikt op een hoopje liggen, slaat Jams energie om in boosheid. Dan komt de wijze gorilla Gijs tussenbeide: ‘Maar veel energie hebben is juist lekker. Geniet van je kriebels en doe lentedingen.’ Opnieuw hebben de andere dieren een heleboel ideeën, wat ook nu zorgt voor een ‘energieke’ illustratie met verschillende scènes. En weer heeft Jim zin om al die dingen te doen, wat uitgebeeld wordt in een soort strip, dit keer uitmondend in een enthousiaste schreeuw die de andere dieren prikkelt om te genieten van de kriebels. Het vervolg spiegelt het begin. Samen met Jim trekken de dieren ‘juichend en joelend’ door de jungle.
Na dit einde volgt nog een extraatje: op de slotpagina word je uitgenodigd om de 25 eieren te zoeken die verstopt zitten op de prenten. Een leuke manier om nog eens in het boek te duiken.
Net als de vorige twee boeken biedt Mapperkont heeft de kriebels een originele en speelse manier aan om met een herkenbare emotie om te gaan.
Jan Van Coillie