Keedie is een meisje van bijna veertien, ze heeft een tweelingzus Nina en een jongere zus Addie. Keedie kan niet meer zo goed overweg met haar tweelingzus nu ze tieners zijn. Terwijl Nina met een vriendengroepje optrekt en een vriendje heeft, houdt Keedie zich afzijdig. Wel kan ze heel goed met haar jongere zus optrekken, die een beetje stilletjes in het leven staat en net als zij autisme heeft, al is het een andere vorm.

Keedie kan niet tegen onrecht, is impulsief, heeft een luide stem en zegt soms dingen zonder erover na te denken, dat zorgt voor problemen op school. Maar Keedie is niet van plan om zich daarbij neer te leggen, omdat ze haar hart volgt en voor iedereen opkomt. Zo zien de saaie en strenge volwassenen het echter niet altijd, en dat frustreert Keedie. Door haar autisme reageert ze anders op gebeurtenissen dan de meeste andere kinderen. Als ze een antipestdienst opricht op school, waarbij ze de pestkoppen van arme schoolgenoten flink op hun plaats zet en wel zo hevig dat ze het niet meer in hun hoofd halen om het nog eens te doen, is ze de weldoener van de school. Toch trekt ze nog maar eens aan het kortste eind. Zal ze ooit worden begrepen door haar omgeving?

In dit boek wordt het verhaal verteld vanuit het standpunt van Keedie in de ik vorm. Daardoor krijgt de lezer een betere kijk op hoe een kind met autisme de wereld ervaart. Wat het boek sterk maakt, is de manier waarop McNicoll thema’s als autisme, zussenliefde, pesten en je plek vinden in de wereld bespreekbaar maakt. Autisme kan zich op uiteenlopende manieren uiten en het is mooi dat verschillende aspecten van de stoornis belicht worden. Dat maakt het boek zowel verrijkend als meeslepend voor jong en oud.

Magela Thielemans