Het verhaal gaat over Toni, die samen met haar beste vriendin Yum Yum probeert om te gaan met de ziekte en het verlies van haar mama. Toni houdt een opschrijfboek bij waarin ze alles neerschrijft. Over haar mama, haar ziekte en herinneringen. Ze wil de dingen zo goed mogelijk onthouden, omdat ze bang is dat er ooit iets zal verdwijnen uit haar hoofd.

Tijdens een heldere zomernacht kamperen Toni en haar beste vriendin YumYum in de tuin. De tent ‘Phantom 3000’  ligt niet alleen vol chips en snoep, maar ook vol apparatuur; ze willen hun zelfgemaakte kosmische radio gebruiken om contact te maken met de hemel, om met Toni’s overleden moeder te praten. En dan krijgen ze echt contact! Niet met Toni’s moeder, maar met een astronaut op ruimtestation ISS…

Het verhaal is soms verdrietig en soms grappig. Net daardoor is het zo bijzonder. Het gaat over hoe je iemand die er niet meer is toch kunt laten voortleven in herinneringen.  Over vriendschap. Over verdriet. Maar vooral over liefde.

“Ik ben zo bang om haar te vergeten, iets belangrijks van haar te vergeten.”

“Zolang jij je haar herinnert, is zij er ook, zal ze altijd een deel zijn van jou.’

En misschien is dat wel de grootste kracht van dit boek: het laat je nadenken over iemand die je zelf absoluut niet zou willen vergeten.

Christiane Haesendonck