Je herkent het nieuwe jeugdboek van Rindert Kromhout onmiddellijk aan zijn vaste ingrediënten.  Het verhaal speelt zich af in Rome, de geliefde stad van de auteur die je leidt door bekende en minder bekende plekken. Het hoofdpersonage is, zoals in veel van zijn boeken een homo, die uitkomt voor zijn geaardheid.  De thema’s zijn actueel en jongeren-gerelateerd.

Dit boek gaat over Tommaso, een jongen van 18 jaar die journalist wil worden.  Hij wil een proefartikel maken voor de Volkskrant.  Daarvoor kiest hij als uitvalsbasis Rome, omdat hij daar familie heeft.  Zijn onderwerp wordt ‘nepnieuws’ en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn.  In Rome kan hij onderzoek doen naar nepnieuws in Italië, vroeger en nu. Zijn familie, nonna Marta en nonno Luigi, zijn grootouders en zijn tantes kunnen hem daarbij helpen.

Zijn tantes zetten een actie op om vluchtelingen te helpen.  Bij de aflevering van hulpgoederen komen ze echter terecht in een rechtse betoging van mensen die de vluchtelingen weg willen. In deze passage ervaar je de kracht van Kromhouts stijl, die met jachtige, plastische zinnen de lezers het gevoel geeft dat ze midden in de actie zitten.

‘Een steen vloog rakelings langs mijn hoofd.  Ik kon nog net opzij duiken.  Iemand smeet een verfbom tegen de gevel van het huis. ‘Opdonderden! We moeten jullie hier niet!’  Politieagenten zetten helmen op en kwamen op de demonstranten af, met schilden om zich te beschermen. Soldaten trokken hun wapens. Een televisieploeg was aan het filmen.  Iedereen schreeuwde en brulde.  Demonstranten vochten met agenten en met tegendemonstranten.  Niemand kon nog zien wie vóór of tégen het opvanghuis was…

Ik keek toe, lette niet op en voelde een keiharde klap tegen mijn schouder.  De pijn schoot door me heen.  Ik werd misselijk en stond te wankelen op mijn benen.  Iemand trok me weg, sloeg een arm om me heen en sleepte me tussen de vechtende mensen door naar de rand van de menigte.  Ik ging op straat zitten en moest overgeven.  Mijn redder hurkte neer en veegde met een zakdoek over mijn mond.  ‘Diep ademhalen,’ zei hij.

Ik keek hem aan, het was een jongen van ongeveer mijn leeftijd.  Ik zoog frisse lucht naar binnen en moest hoesten.

…

Soldaten schoten in de lucht, ambulances kwamen de straat in, agenten sleurden zich hevig verzettende demonstranten naar politiebusjes, brandweermannen rolden slangen uit.  Vluchtelingen waren verdwaasd op de stoep gaan zitten, een kind werd getroost.  De mensen die niet waren weggerend, stonden beteuterd toe te kijken.

En ik zat daar, midden op straat met een onbekende jongen naast me.  Zijn zwarte krullen waren nat van het zweet.

Na deze scène wordt Tommaso verliefd op zijn helper Giorgio en begint hij een relatie met hem, die vooral lichamelijk is. Al snel wordt duidelijk dat Giorgio extreem rechtse denkbeelden heeft, en dat staat de relatie in de weg…

Zijn grootvader is erg tegen religie gekant maar wil er aanvankelijk niet over praten.  Later wordt duidelijk wat er gebeurd is en waarom nonno geen goed woord voor religies over heeft. Tommaso stuurt zijn verhaal op naar de Volkskrant en krijgt ook een reactie.

Het verhaal leest als een trein.  De stijl is vlot met gemakkelijke zinsbouw en vlotte dialogen.

Maar de karaktertypering is wat flauw uitgewerkt.  Er is weinig diepgang en men krijgt het gevoel dat het boek te gemakkelijk ‘maakwerk’ is met de gebruikelijke elementen.

Niet echt Rindert Kromhouts beste boek.  Wel bruikbaar in de klas om gesprekken over nepnieuws en vluchtelingenproblematiek op gang te trekken…

Lieve Lams