Boeken over de evolutie van het leven op aarde zijn in. Het leven is levensgevaarlijk zou wel eens een van de populairste in het rijke aanbod kunnen worden. Volgens de ondertitel brengt het ‘het ongelooflijke verhaal van de evolutie van het leven van bacteriën tot jou’. Het doet dat in de vorm van een stripverhaal rond twee hoofdfiguren: Liv, die met zijn klas op bezoek is in het natuurhistorisch museum en Iggy, een mini dinosaurus die hij daar leert kennen en die als gids optreedt en als het ware uit de eerste hand informatie geeft. Sprekend zijn titels van tekstkadertjes als ‘Professor Iggy’s dinosaurussschool’, Iggy’s ingewikkelde, uitleggerige hoekje’ of ‘Iggy’s maffe feiten’.
Na een overzichtelijke stamboom en een inleiding waarin de twee mekaar leren kennen, wordt de evolutie van het leven gebracht in zes hoofdstukken: Het leven ontstaat; het leven wordt intelligent en interessant; het leven verovert het land; het leven wordt gigantisch; het tijdperk van de zoogdieren en ten slotte: het leven ontwikkelt zich tot jou. Rode draad vormen de wezens of dieren waar de mens van afstamt, met telkens hoe lang gelezen ze leefden, hun lengte, gewicht en bijzondere kenmerken.
De stripvorm zal ongetwijfeld veel jonge lezers aanspreken. Die gaat gepaard met levendige dialogen, bijvoorbeeld met de bacteriën, die hun belangrijke plaats in de evolutie opeisen. Ook de heel dynamische bladspiegel spreekt aan, met tekstballonnen en kadertjes met extra informatie en weetjes, bijvoorbeeld dat 991% van alle soorten die op aarde hebben geleefd, nu uitgestorven is of dat de T-rex nauwer verwant is aan een muisje dan aan een krokodil. De illustraties bevatten zowel actie als humor. Spannend is bijvoorbeeld de prent waarop een mososaurus het bootje van Iggy in stukken bijt en grappig is wanneer Iggy onder een dinodrol komt te zitten. Sommige prenten zijn ook bijzonder verhelderen, bijvoorbeeld die waarop een dinosaurus naast een olifant wordt afgebeeld, zodat je je een idee kan vormen van de immense grootte van het dier. De taal is levendig door overdrijvingen en klankspel, met sprekende titels als ‘Toffe trilobieten’, ‘gigantische, gepantserde vissen’ of ‘Megaversimpelde ontwikkelingsleer’.
Opmerkelijk is ook Iggy’s kritische kijk op de mens: ‘Jullie vinden jezelf heel bijzonder, maar dat zijn jullie niet.’ En inderdaad, in vergelijking met al die machtige dieren die de mens zijn voorafgegaan gedurende miljoenen jaren, is de mens maar een nietig wezen. Tegelijk is hij ‘het gevaarlijkste dier ter wereld’: ‘Dit monster heeft minstens 350 zoogdierensoorten uitgeroeid.’ (p. 165). Iggy leest Liv dan ook ongezouten de les: ‘Als jullie dan zo slim zijn, zouden jullie beter voor de aarde moeten zorgen. Denk daar maar eens over na.’ Uiteindelijk volgt toch een boodschap van hoop: ‘We kunnen zoveel doen om de wereld beter te maken’, met drie centrale opdrachten: ‘bescherm de dieren’; ‘laat de bossen leven’ en ‘vervuil de zee niet.’
De conclusie van het boek luidt: ‘Het leven is levensgevaarlijk en ook wel wonderlijk.’ Van de waarheid van die conclusie ben je na het lezen van dit fascinerende boek ongetwijfeld helemaal overtuigd.
Jan Van Coillie