Duizend Vadem. De titel is een en al Lindelauf. Klankrijk en met een vleug geheimzinnigheid. Voor wie het niet zou weten: ‘vadem’ is een oude lengtemaat, vooral gebruikt in de zeevaart om de diepte aan te geven.

Duizelingwekkend diep is het meer waar Warre en zijn grote broer Bor bij wonen. Bor is een verhalenverteller en Warres lievelingsverhaal gaat precies over dat meer waar lang geleden een vrouw in verdronk, nadat ze verstoten was door haar man en alle dorpelingen omdat ze een raar kind met vliezen tussen de vingers baarde. Wanneer Bor op een ijskoude winternacht een ongeval krijgt, besluit Warre tegen beter weten in hulp te halen aan de overkant van het bevroren meer. Het wordt een ijzingwekkend gevaarlijke tocht…

Duizend Vadem is een bewerking van het gelijknamige verhaal uit Lindelaufs roman Hele verhalen voor een halve soldaat (2020). Niet alleen door de tekst te bewerken, maar ook en vooral door het verhaal uit te geven in de vorm van een prentenboek, is het een heel ander verhaal geworden. Dat komt door de intrigerende interactie tussen tekst en beeld én door de doordachte schikking van de zinnen over de pagina’s.

De geheimzinnige sfeer van het verhaal wordt krachtig gevat in de grijze tinten van de prenten in houtskool en potlood, met heel af en toe een gele steunkleur om iets extra te laten oplichten. Door de gebruikte techniek voel je als het ware de koude in een beeldrijke zin als ‘Een ijzige kilte dampte omhoog van de grond’. Wanneer de spanning stijgt door de vraag ‘Kreeg hij op dat moment het idee?’, gevolgd door nog een vraag op de tegenoverliggende pagina ‘Het levensgevaarlijke idee?’ dan worden ook de grijstinten donkerder en dreigender, in het landschap en vooral in de schim van de grote eland die Warre vergezelt.

De groeiende angst en dreiging in de prenten zit ook ijzersterk gevat in de beeldrijke taal van Lindelauf: ‘Warre had altijd gedacht dat angst als het heelal was. Dat het kon groeien zonder einde./  Maar hier, midden op het ijs in het holst van de nacht, voelde hij zijn hart bedaren.’ De duistere diepte lijkt Warre te roepen, maar ‘toen werd het warm’ en meteen worden de tinten op de illustraties lichter, ‘tot de winter genadeloos terug suisde’ en het donker weer toeslaat. Voorgoed of niet???

Duizend Vadem is een duizelingwekkend diep verhaal, over licht en donker, leven en dood, liefde tussen broers en tussen moeder en kind én over de magie van verhalen.

Jan Van Coillie