Op kousenvoeten kom je dit boek binnen, maar al meteen op de eerste prent na de titelpagina flitst je blik over een aantal ‘rare’ elementen: eerst kijk je naar het centrale ‘schattige’ meisje (maar wel met een ondeugende blik) en dan ontdek je de vleermuis aan een tak binnen in de kamer, de schorpioen in een bokaal, het aquarium met piranha’s en de kaars op een rode doodskop. De begeleidende tekst is heel uitnodigend: ‘Iedere familie zou een huisdier moeten hebben./ Een trouwe vriend tegen wie je zegt:/ ‘Welkom in mijn hart en in mijn huis.// Dit boek helpt je het perfecte huisdier/ te kiezen voor jouw gezin.’
Op de volgende pagina’s word je pas echt ‘ontregeld’. Prima huisdieren volgens het meisje zijn krokodillen, tijgers, neushoorns, anaconda’s (fout gespeld zonder ‘) en een kwal. De redenen zetten bekende stereotiepe denkbeelden over die dieren op hun kop: krokodillen bijvoorbeeld zijn ‘rustige, vreedzame wezens/ met een zonnig, onbezorgd humeur’, karaktertrekken die meteen op de zonovergoten illustratie in de verf gezet worden (toch voor de kinderen, duidelijk niet voor de volwassenen). Absoluut te vermijden als huisdier zijn cavia’s, puppy’s, poesjes, parkieten en konijnen. Puppy’s bijvoorbeeld zijn verschrikkelijk: ‘Ze volgen je overal./ Er is geen ontsnappen aan.’ Ik las het boek voor aan twee kinderen van 5 en 8 en je hoorde bijna hun hersenen malen in de geladen stilte.
Uiteindelijk krijg je nog een belangrijke raadgeving mee: ‘Vergeet niet om altijd naar een dierenasiel te gaan’. Dat zit immers vol ‘onbegrepen beesten die op zoek zijn naar een liefdevolle thuis.’ En jawel, daar vindt het meisje ‘Frank’: ‘we vonden elkaar direct om op te vreten, zó lief.’ Het is het perfecte huisdier, alhoewel … De slotpagina’s bevatten geen tekst en laten dan ook alle ruimte aan de verbeelding van de kijker/luisteraar. Het duurt niet lang, of de reacties komen los …
Zo kies je het perfecte huisdier is het ‘perfecte’ boek om kinderen in contact te brengen met prikkelende, visuele ironie die hun zo’n prettig, voldaan gevoel kan geven, zodra ze die snappen.
Jan Van Coillie