Iedereen kent het sprookje van de gelaarsde kat. Maar wat als we het verhaal nu eens door de ogen van de kat zelf bekijken? Zou het verhaal er dan anders uitzien? De auteur schreef het relaas van de kat Sok in dagboekvorm. Meteen komen we alles te weten over de geheime gedachten en schitterende vondsten van dit speciale en eigenwijze dier. Hij is bovendien een tikkeltje arrogant. Verdient hij niet veel beter dan een leven van ontbering samen met zijn baasje in een kolenhok? Als hij ook nog eens verplicht wordt om een kattenbak te gebruiken, staat zijn besluit vast. Hij zal zichzelf en zijn baas uit deze nachtmerrie bevrijden. Hoe dit sprookje afloopt weten we allemaal. Maar in het dagboek van Sok lezen we dat ook de prinses een poes heeft, een raskat …
Het dagboek is geschreven in korte, snelle zinnen. De Nederlandse vertaling is erg geslaagd. De auteur wisselt mooi af tussen dialogen en de monologen van de kat. De actie gaat vlot vooruit. De energieke kat houdt van tempo én van humor. Zijn relaas is doorspekt met kleine, grappige details: “Ik ging naar buiten en rende zo snel als mijn laarzen me konden dragen het hele stuk van het paleis tot de kolenkelder. Wat niet echt heel snel was, want die laarzen zaten best strak.” (p. 104) En natuurlijk ontbreken ook enkele stereotiepe andere sprookjesfiguren niet op het appel. Zo ontmoet Sok de prins op het witte paard en de wolf verkoopt grote, boze pasteien.
De lay-out maakt dit boek luchtig en aangenaam om lezen voor prille lezertjes. De tekst is gedrukt in een groot lettertype en tussen de zinnen duiken woorden op die groter zijn gezet of schuin zijn gedrukt. De veelvuldige, expressieve illustraties beelden het hele relaas uit en versterken het hilarische kantje van het verhaal. Het ietwat knullige molenaarshulpje, de waakzame prinses met haar hautaine poes, de eigenwijze Sok, allen komen ze haarfijn tot leven. Bij het eindfeest op het paleis bemerk je zowaar nog heel wat sprookjesfiguren zoals de drie biggetjes, de zeven dwergen of de grote boze wolf (met zijn pasteitjes).
Een leuk extraatje is de voorstelling van de hoofdpersonages achteraan in het boek. Ze zijn allen haarfijn getypeerd, zowel in beeld als in woord. En voor wie zin heeft gekregen om zelf een sprookjesdagboek te schrijven, is er hiervoor ruimte voorzien op de laatste bladzijden.
Een hilarische en fris gevonden remake van het sprookje ‘de gelaarsde kat’.
Lut Vanderaspoilden