“Op een dag was ik boos, zo boos, zo vreselijk boos dat mijn vader besloot om me vast te pakken en nooit meer los te laten.” Met deze zin begint dit bijzondere boek van de vaak gelauwerde Gideon Samson. Ook nu weer levert hij een pareltje af.

We beleven het hele boek door de ogen van de kleine, boze jongen. We weten niet waarom hij zo boos is. We zien wel hoe de papa op deze boosheid reageert. Hij berispt niet, wordt niet zelf ook boos, hij besluit enkel om de jongen stevig vast te houden. Hiermee bewijst hij zijn onvoorwaardelijke liefde. Die eeuwigdurende omhelzing leidt tot grappige, vaak absurde situaties. Die zijn heel mooi uitgebeeld door de eveneens gelauwerde illustrator. Op de eerste bladzijden merken we een woedend jongetje, vuisten gebald, die zijn onmacht uitschreeuwt. Zelfs de hond in zijn mand kijkt verstoord op. Langzaam zien we op de volgende prenten het lichaam van de jongen ontspannen. Dit wordt waarheidsgetrouw beschreven door de auteur: “Langzaam, heel langzaam, zakte het van mijn schouders omlaag. Het boos kroop langs mijn borst en buik naar beneden. Het ging dwars door mijn benen, tot aan mijn voeten.” Elke kleuter zal zich in deze beschrijving herkennen. Helemaal absurd wordt het verhaal wanneer vader en zoon gaan wandelen. Papa wil nog steeds niet loslaten en stapt helemaal voorovergebogen en gekruld rond zijn zoon door het gras. Je ziet beiden samen fietsen, schommelen, van de glijbaan glijden. Het is echt niet gemakkelijk om steeds aan elkaar vast te zitten. Wanneer de jongen hierom terug boos wordt, laat papa los … en merkt de jongen dat hij zelf zijn boosheid kan overwinnen.

Het boek heeft een luxueuze linnen kaft in een vrolijke gele kleur. Dit geel domineert ook het hele boek, vermits de papa in deze kleur afgebeeld is.

Lamelos is een prachtig boek over een thema waarin elke ouder en elk kind zich zal herkennen. De lieve en ondersteunende manier waarop de papa met de driftbui van zijn zoontje omgaat is hartverwarmend.

Lut Vanderaspoilden