Saskia van der Wiel is zeker en vast een belofte. In haar debuutbundel (waarvan veel gedichten eerder al verschenen in het tijdschrift Dichter of in andere uitgaven) vallen veel gedichten op door een verrassende, originele invalshoek en passende verwoording. Een goed voorbeeld van haar kunnen is ‘Bestaan’, waar ze in een compacte vorm, met functionele enjambementen, een andere kijk geeft op de relatie tussen mens en kat. Ook het openingsgedicht ‘Daar en daarom’ heeft een stevige, poëtische vorm, met enjambementen en herhalingen die je over de regels stuwen. ‘feestdagen van dit jaar’ is dan weer vormgegeven in een originele trechtervorm, en nodigt uit om meermaals te lezen en aan te vullen met eigen gedachten. ‘Slaapverwekkend gedicht’ steekt vol verrassende combinaties als: ‘Geeuw maar een knap, lui uiltje./ Ronk maar met de marmotten./ Droom dubbel zoveel ontelbare schapen.’ En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Toch kan ze heel wat gedichten sterker maken door meer te schrappen en zo meer over te laten aan de verbeelding van de lezer. Het titelgedicht ‘Ooit’ biedt weliswaar een bijzondere kijk op kinderarbeid en enkele zinnen die door de poëtische verwoording echt oplichten, maar kan veel compacter en daardoor krachtiger. Sommige gedichten verliezen aan kracht door te gemakkelijke of te verwisselbare opsommingen, zoals ‘Tantes erfenis’ of intrigeren en beklijven te weinig door een teveel aan gewone woorden en een tekort aan poëtische combinaties. Dit lijken me werkpuntjes, maar nog eens, deze bundel is bijzonder beloftevol en een echte aanwinst voor de kinderpoëzie.
De bundel is verzorgd vormgegeven, met een rijke afwisseling van donker en lichtgekleurde achtergronden. De collages van Hendrickje van Dijk intrigeren. Bij ‘Slaapverwekkend gedicht’ bijvoorbeeld ben je meteen gefascineerd door de rode papavers tegen een donkere achtergrond, met tussen de blaadjes een uil, een schaapje, een kind in pyjama enz. Tussen de bloemen zweven andere diertjes aan groene parachuutjes. Ander prenten zijn dan weer heel sober, zoals die bij ‘Versieren doe je zo’, met enkel een kale boom, met waslijn en daaraan een slip en een zakdoek. Net door de soberheid nodigt de illustratie uit om verbanden te leggen met het gedicht.
Jan Van Coillie