Mols hoop

Mols hoop

Onze recensie

Als de lente dit jaar in de lucht hangt is alles anders. De kleren van boer hangen niet aan de waslijn en hij komt niet buiten op de bank zitten. Dat maakt de dieren verdrietig. De hond, de kippen, het paard, de varkens en het schaap, iedereen gaat op zijn eigen manier om met het gemis. De kippen leggen geen eieren, het paard zwoegt nors op de akkers, het schaap troost het kleine lammetje. De hond gaat naar de bank waar hij vaak samen met Boer uitrustte. Dat de dieren hun gevoelens kunnen delen voelt goed. Zelfs de mol zoekt een plekje bij de bank om weer even bij Boer te zijn.

Dit prentenboek brengt de dood op een heel aparte manier ter sprake. We volgen Hond die met de verschillende andere hoevedieren praat over de afwezige Boer. De dieren worden realistisch getekend maar de gesprekken over het gemis vertonen duidelijk menselijk trekjes. Het biggetje speelt in de modder alsof het nog niet beseft wat dood betekent en ook omdat het leven weer verder gaat. De dieren staan centraal in dit verhaal.

Naar de dood wordt verwezen via subtiele details zoals de waslijn waar geen kleren hangen van de boer. Slechts een paar keer is de boerin te zien. Dat schept een zekere afstand waardoor het onderwerp nooit bedreigend overkomt. De titel heeft een gelaagde betekenis. Mols hoop verwijst naar de vele molshopen die de mol bij de bank achterlaat. Maar hoop staat ook voor het feit dat Mol bij de bank Boer nog heel nabij voelt, alsof Boer er nog een beetje bij hoort. Hoop hoort ook bij de lente. Er komen nog mooie dagen.

Yvonne

 

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur