Het ongemakkelijke dagboek van Henry K. Larsen

  • Auteur:
  • Illustrator: Geen illustrator
  • Aantal pagina's: 258
  • Lemniscaat
  • 2020

Onze recensie

De naam van de schrijfster, de titel en ook de opdracht aan een zekere Göran (oändligt är vårt äventyr – oneindig is ons avontuur) wekken de indruk dat we met een Zweeds jeugdboek te maken hebben. Niets is minder waar: Susin Nielsen is een gevierd Canadees jeugdauteur en scriptschrijfster voor tv-series. (We maken ons wel  sterk dat de auteur een Zweedse achtergrond heeft.)  Susin Nielsen sleepte  meerdere prijzen in de wacht en in het Nederlands verschenen al Wij zijn allemaal moleculen, Optimisme is dodelijk en Woordnerd (eveneens bij Lemniscaat).

In Het ongemakkelijke dagboek van Henry K. Larsen vinden we dezelfde thema’s als in Woordnerd: een puber die niet lekker in zijn vel zit, pesten en crimineel gedrag. Henry is met zijn vader in Vancouver aan de Canadese westkust komen wonen, ver weg van Kingston, Ontario. Ze wensen de anonimiteit op te zoeken want iets vreselijks is het gezin overkomen. Henry is hierdoor dusdanig van slag dat hij op aandringen van zijn vader in gesprekstherapie moet bij psycholoog Cecil, een overjaarse hippie. Cecil vraagt hem een dagboek bij te houden. Dat is meteen de vorm waarin het boek zich aandient. Chronologisch, per datum gerangschikt, vertrouwt Henry zijn innerlijk leven toe aan zijn dagboek. Beetje bij beetje komen we te weten wat “Het” in het dagboek betekent: de dramatische gebeurtenis die tot de verhuis naar Vancouver heeft geleid. Bovendien is “Het” voorafgegaan door “Het andere”. Ook dat wordt na verloop van tijd duidelijk. Hier moet een ernstige “spoiler alert” weerklinken: ga niet de website van de auteur bekijken of sommige andere recensies grondig lezen: daarin wordt “Het” al geduid. Deze kennis vooraf neemt beslist spanning en drama weg van het verhaal.

Thema’s van het boek zijn de gewone sores van vele pubers: worstelen met je uiterlijk, kliekjesvorming op school, bendegedrag, verwijdering tussen beide ouders, heimwee, complexe vriendschappen, loyauteit en verraad, ontluikende liefde. Centraal in het boek staat dan bovendien het donkere, tragische thema dat schuilgaat onder “Het” en dat we om de hierboven vermelde reden in deze recensie liever niet omschrijven. Omwille van “Het” kan ook veilig gesteld worden dat traumaverwerking  het hoofdthema van het boek is.

Henry blijkt een scherpzinnige jongen die met open ogen door de wereld gaat en het hart op de juiste plaats heeft zitten: zijn dagboeknotities vormen treffende observaties met veel humor. Vaak laat hij zijn verslag van de dag voorafgaan door een “intrigerend feit”: één of ander encyclopedisch weetje dat hem verbaast en tot nadenken heeft gestemd. Snel ga je als lezer sympathie voor Henry ontwikkelen, krijg je bijwijlen enorm medelijden met hem en wens je hem een goede, of toch minstens een pijn verzachtende afloop toe. Dit laatste gebeurt dan ook.

De dagboekvorm levert compacte, maar toch vlot lezende zinnen op met veel informatie, net niet in telegramstijl en ook zonder de beruchte ‘diary drop’ (het weglaten van het persoonlijke voornaamwoord ‘ik’ in veel zinnen). De twee vertaalsters hebben zich wellicht vaak het hoofd gebroken hoe ze Canadees-Engels jeugdjargon het best konden vertalen. De jonge, Vlaamse lezer zal misschien wat inspanning moeten leveren om dit jargon helemaal te begrijpen en om zich te verplaatsen in Noord-Amerikaanse toestanden. Zo moet je eigenlijk al zelf een overjaarse hippie zijn om te weten waar The Grateful Dead voor staat. Ook het drama dat schuilgaat achter ‘Het’ is eerder een Noord-Amerikaanse toestand. De jonge lezer die deze inspanning wil en kan leveren, wordt echter een onvergetelijk leesavontuur geboden dat nog lang nawerkt op het gemoed. Het boek stemt  – in overeenstemming met de titel  – vaak ongemakkelijk, maar laat levenslust, liefde en begrip triomferen.

Dirk Tavernier

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur