geboren riddertje

Een geboren riddertje

Onze recensie

Bij de geboorte is Joris niet zoals iedereen, hij draagt een schild. Maar dat houdt hem niet tegen om volop van het leven te genieten. Tot hij naar school moet, waar hij zijn schild moet verstoppen onder een dikke jas. Daardoor laat iedereen hem links liggen en staat hij alleen. Op een dag ziet hij echter Angelica in een hoekje staan. Ze worden al snel vrienden en na een tijdje vertelt Angelica hem haar geheim: ze is een prinses maar moet dat verstoppen. Joris laat haar zien dat hij ook iets verstopt: zijn harnas. Daarna worden ze gewoon onafscheidelijk en later starten ze samen een gezinnetje. De boodschap van dit prentenboek kan je samenvatten als: ‘op elk potje past een dekseltje’. Het verhaal gebruikt sprookjeselementen (het harnas, Angelica is een prinses, ze leven nog lang en gelukkig) maar ik vind de boodschap niet goed genoeg uitgewerkt. Omdat ik zelf een beperking heb spreekt deze problematiek mij aan. Dit verhaal leest alsof iemand die ‘anders’ is op zoek moet naar iemand die ook ‘anders’ is om dan samen oud en gelukkig.te worden. Persoonlijk weet ik niet of dat nu de boodschap is die uitgedragen moet worden, in een periode dat ‘inclusief onderwijs’ zoveel aandacht krijgt. Naar school gaan en andere mensen onder ogen komen is hard. Dat is gewoon een feit. Maar in een hoekje gaan staan en hopen dat de perfecte persoon komt aangewaaid? Daar stel ik me vragen bij. Waarom heeft Joris geen vrienden op school? Is er dan niemand die zich niet blind staart op die jas, en de jongen die eronder zit kan zien? Dat is wat men, naar mijn aanvoelen, kinderen beter zou moeten laten zien: kijk naar wat je gemeen hebt, niet naar wat er anders is. En als er al iets anders is, leer daar dan mee leven, zoek er oplossingen voor en help. Een beetje creativiteit brengt je wellicht een heel eind op weg! De tekeningen zijn prachtig, de kleuren ook, maar het verhaal laat alle mensen die anders zijn een beetje in de steek. Het leven is meestal geen sprookje als je anders bent, het is eerder knokken, en toch met vrienden aan je zij kan je een hele boel dingen die je alleen niet kan.

Barbara Artoos

 

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur