De geheime school

De geheime school

Onze recensie

Jeannete Winter vertelt een waargebeurd verhaal uit Afghanistan. Toen de taliban er aan de macht kwam (1996-2001), mochten vrouwen niet langer deel uitmaken van het openbare leven. Kunst en cultuur werden verboden; alle meisjesscholen werden gesloten. Ook toen de taliban niet langer aan de macht was, bleef school lopen gevaarlijk.

Nasreen groeit op bij haar grootmoeder. Haar beide ouders zijn verdwenen. Nasreen wacht in stilte op hen; ze glimlacht niet meer. Als grootmoeder hoort fluisteren over een geheime school, brengt ze haar kleindochter er naar toe. Ze bidt: ‘Allah open haar ogen voor de wereld’ . In een kleine kamer achter een groene poort gaat een nieuwe wereld open voor Nasreen.

Ze leert lezen, schrijven en rekenen. Ze ontdekt dat er landen zijn waar het leven heel anders verloopt. Ze leert hoe anders het vroeger was in haar eigen land. Ze leest over schrijvers, kunstenaars en filosofen van lang geleden. Nasreen voelt zich niet langer eenzaam. Ze heeft op school een vriendin Mina en de kennis die ze meedraagt, zal altijd bij haar blijven als een trouwe vriend. Dit kinderboek opent de ogen voor een andere (onbekende) werkelijkheid.

Een wereld waarin school lopen niet vanzelfsprekend is, een wereld waarin meisjes en vrouwen zich dag na dag moeten verzetten om burgerrechten te krijgen. Het verhaal van Nasreen maakt kinderen gevoelig voor wat recht op onderwijs betekent en voor het onheil dat autoritaire regimes kunnen aanrichten. Het is ook een verhaal over de kracht van boeken.

Dankzij boeken kan Nasreen in haar verbeelding de beperkte wereld waarin ze gevangen zit, ontvluchten. De andere cultuur wordt op een toegankelijke wijze voorgesteld en de Islam krijgt een vanzelfsprekende plaats in het verhaal. Het geloof van de grootmoeder is open en gericht op de buitenwereld en de cultuur. Voor de soldaten is alleen de Koran een goed boek. Oorlog en geweld zijn steeds dreigend op de achtergrond aanwezig, maar twee moedige vrouwen, grootmoeder en kleindochter Nasreen, tonen wat eigen kracht vermag in moeilijke omstandigheden. Het verhaal wordt verteld door de grootmoeder van Nasreen.

Met eenvoudige poëtische zinnen schetst ze de tragische gebeurtenissen en geeft ze haar wereld vorm. Op elke pagina staat een fraai omlijste prent, uitgewerkt als een oosters miniatuurschilderijtje. De naïeve stijl en het exotisch kleurenpalet scheppen een aparte sfeer. De personages en het decor zijn gestileerd, en dat staat in schril contrast met de sterke expressie die spreekt uit de houding, de gebaren en de gelaatsuitdrukking. De lezer herkent meteen verdriet, gelatenheid, angst en verwondering. En zal sommige van die gevoelens ook begrijpen en meedragen bij of na het lezen van dit boek.

– Door Rita Ghesquiere –

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur