De duif die niet kon duiken

De duif die niet kon duiken

Onze recensie

Nog zeven duiven en Telemark is aan de beurt. Het is vandaag afduikdag. Jonge duiven leggen hun duikexamen af. Vanaf de dakgoot nemen de duiven een duik naar tafeltjes met etende mensen, pikken een korstje of kruimel mee en vliegen terug weg. Voor een rasechte duif kan dit geen probleem zijn, maar dit is buiten Telemark gerekend. Telemark is ‘de duif die niet kon duiken’. En dit is ook de titel van het nieuwste boek van jeugdschrijver Edward van de Vendel. Telemark heeft bang deze afduikdag afgewacht.

Na vele proefvluchtjes, slaagt Telemark er maar niet in om degelijk te duiken. Hij raakt verschrikt in mensenhaar of kan geen kruimel te pakken krijgen. Telemarks duivenvrienden lachen hem uit en noemen hem ‘Schelemark’. En dan is er ook Doefje, de meisjesduif, aan wie Telemark niet durft te vertellen hoe mooi haar veren zijn. Ook Telemans juffen en meesters probeerden Telemark vruchteloos te laten duiken. ‘Verdoffer je’, spoorde meester Hellevoet S. hem aan. Telemarks mama en papa kijken bang toe. Papa Kap, duikkampioen onder de duiven, zegt niets. Telemark had er al vaak aan gedacht een duivenomaatje te nemen, maar dat zou de schande betekenen voor Telemarks hele familie. Gevoerd worden door een mens was het laatste…

In dit aparte dierenverhaal laat Edward van de Vendel een staaltje van speels poëtisch proza voor kinderen zien. De auteur springt ludiek om met taal en verzen en creëert leuke neologismen. Ook de ronkende namen van Telemarks vriendenduiven, Savooieduif, Roboduif, Jari L., reiken aan het ondenkbare. ‘Verdoffer je.’ Dat zei de meester. Telemark moest zichzelf verdofferen. Hij moest zich als een echte mannetjesduif gedragen. Maar Telemark hield van snavelworstelen en van hoogfladderen, net als de andere dofferjongens.

Deze poëtische taal vertaalt zich in de prachtige tekeningen van debuutillustrator Alain Verster. De illustrator voorzag dit boek van knappe tekeningen in het kader van zijn eindwerk aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent.

Hij promoveerde bij de vader onder de jeugdillustratoren, Carll Cneut. Hij maakte voor de illustraties gebruik van een vernieuwende fotodruktechniek. Hij combineerde daarin oude foto’s van kinderen met tekeningen. De illustrator maakte onder andere gebruik van foto’s van Joodse kinderen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Het resultaat is een nostalgisch, somber en sepiagekleurd plaatje. In dit boek nemen de prenten dan ook de overhand, waardoor het boek eerder als een prentenboek gedefinieerd kan worden.

Het boek richt zich dan ook tot jonge lezers en is ideaal als voorleesboek voor kinderen vanaf zes jaar. En dan is Telemark aan de beurt. ‘Telemark … Op je plaats!’ Telemark schuifelde over de dakgoot naar zijn plek. Hij keek omhoog. De zon blies zichzelf op, nu was ze een zon met de bof. Hij keek omlaag. Daar beneden zat het vol met wilde mensen. Hij keek opzij. Hij zag papa, mama, Doefje. Zijn vrienden die hun adem inhielden. Of hun lach. ‘Klaar… Af…’

– Door Klaartje De Boeck –

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur