Dansen op blote voeten

Dansen op blote voeten

Onze recensie

Rani is dertien jaar als ze – tijdens een zomerstage – voor het eerst in contact komt met Bharata Natyam , een klassieke Zuid-Indiase tempeldans. India is Rani’s geboorteland, maar zelf voelt ze dat niet zo aan. Toen ze nog heel jong was, werd ze geadopteerd en sindsdien woont ze heel gelukkig bij haar adoptieouders in België. Veel interesse voor India heeft Rani dus niet. Toch zal haar deelname aan de zomerstage daar verandering in brengen. Niet alleen ondekt ze er haar grote passie voor Bharata Natyam, maar ze ontmoet er ook Bram.

Bram heeft heel veel kennis over India en weet zelfs meer over Rani’s geboorteland dan zijzelf. Hij heeft er namelijk vier jaar gewoond. Zowel Bharata Natyam als Bram wakkeren Rani’s interesse voor India aan. Ze vindt het heerlijk wanneer haar vriendje haar over Ganesha en Krishna (twee Hindoegoden) of over de Ramayana (een groot Indiaas epos) vertelt. Ze kan er maar niet genoeg van krijgen en wil steeds meer en meer weten. Bram, die pas uit India terug is, gelooft sterk in reïncarnatie. Als hij Rani ziet dansen, is hij ervan overtuigd dat zij in een van haar vorige levens, een devadasi geweest moet zijn. Een devadasi is een tempeldanseres, een dienares van de goden. Diep van binnen hoopt Bram dat hij toen haar nattuvanar was, en dat hij dagenlang op zijn cimbalen voor haar speelde. Voor Bram is het duidelijk waarom hij Rani ontmoet heeft: hij is haar geheugen.

Het is zijn taak om Rani’s verborgen herinneringen weer boven water te halen, zodat Rani kan ontdekken wie ze in werkelijkheid is. Hij probeert haar zoveel mogelijk over India te vertellen, ook over het feest van de broers . Wanneer het volle maan is in augustus, bindt elk zusje een rakhi (een versierd armbandje) rond de rechterpols van haar broer. De rakhi herinnert hem eraan dat hij zijn zusje voor altijd moet beschermen. Rani en Bram besluiten te doen alsof ze rakhi broer en zus zijn, en Bram krijgt een armbandje rond zijn pols van Rani. Door alles wat Rani bijleert over India, ontstaat er bij haar langzamerhand de drang om te weten wie ze echt is, waar ze vandaan komt, waarom haar biologische ouders haar ter adoptie plaatsten…

Die vragen leiden haar ertoe om op zoek te gaan naar haar biologische moeder. Eerst durft ze niet zo goed, uit angst voor wat ze zou kunnen ontdekken. Maar als ze de steun krijgt van haar adoptieouders, kiest ze ervoor om de zoektocht echt te starten, die uiteindelijk zal eindigen in een reis naar India.

Dansen op blote voeten is doordrenkt met de Indiase cultuur, dans en spiritualiteit. Ook vriendschap en liefde staan op de voorgrond. Maar Nicole Derycker kaart in haar roman nog meerdere thema’s aan, die in elkaar gevlochten zijn, zoals de zoektocht naar je culturele identiteit, het vrouw worden, de relatie tussen moeders en dochters, adoptie…

Door Nicole Deryckers vertelwijze weet de lezer precies wat er in Rani omgaat en hoe ze zich voelt. Het is alsof Rani steeds hardop aan het denken is. Hierdoor kan de lezer zich met het hoofdpersonage identificeren. Rani staat heel dicht bij de realiteit en meisjes zullen veel van haar gedachtegangen herkennen en begrijpen. Soms verschuift het perspectief ook naar Bram, wat een leuke afwisseling is. Bram wordt geschetst als een mysterieuze jongen. Door soms even een kijkje te kunnen nemen in Brams wereld, wordt je nieuwsgierigheid als lezer een beetje gevoed, maar blijft het mysterieuze karakter toch behouden.

Nicole Derycker maakt veel gebruik van Indiase benoemingen en geeft een rijkdom aan informatie over de Indiase cultuur. Toch werkt dit soms een beetje storend. Vooral als je echt in het verhaal zit, en plots het lezen eventjes moet onderbreken om de vertaling (of uitleg) van een woord op te zoeken bij de Noten, achteraan in het boek vermeld.

Maar samengevat is Dansen op blote voeten een leuk en intrigerend verhaal over het leven van een alledaags meisje dat op zoek gaat naar zichzelf, haar roots en haar passies. Een ideaal boek om je gedachten te verzetten, op blote voeten mee rond te dansen en tegelijkertijd je kennis over de Indiase cultuur bij te schaven.

– Door Astrid Isebaert –

Nieuw

Thema's

Leeftijd

Auteur