DOOSJE open * dicht

In dit boek krijg je alledaagse dingen te zien en te lezen. Allemaal door de ogen van het kleine meisje. Je zult veel dingen herkennen, maar ook nieuwe dingen ontdekken. Af en toe is het kleine meisje ook bang, of teleurgesteld. ’Doosje schrikt, heel hard. / Daar zitten geen vrienden, maar knuffels. / Met koude ogen en stille neuzen. / Met strakke steekjes aan de toppen van hun poten - / die kan ze nu heel goed zien.’ Ze zit nu vol twijfel en vraagt zich af of haar vrienden ooit zullen terugkomen. Doosje is verdrietig. Maar zoals wij allemaal doen, kan ze zich herpakken en de bladzijde omdraaien en gaat ze verder, de toekomst in. ‘Ze keert het boek om, / de bladzijden kijken naar buiten nu. / Doosje leest het verhaal / voor onzichtbare mensen.’ Doosje heeft veel fantasie en leeft graag in die fantasie, het helpt haar ook om in de echte wereld op te groeien en bij te leren. En het is best leuk om als lezer even mee in haar fantasie te kijken en te lezen, toch? Maar niet te lang, natuurlijk… want ‘ze noemden het kleine meisje / Doosje. / Soms kon je even zien wat er in haar zat. / Dan ging ze weer dicht.’