Cantecleir
Jo Roets, Greet Vissers
Waarover gaat het boek
Cantecleir is een eigenwijze haan en kraait ‘s ochtends al voor dag en dauw. De dieren van het bos zijn het grondig beu: ‘dimmen jongen!’, ‘wij haten het licht, de nacht is te kort’ roepen ze in koor, maar de haan kraait koppig verder. Wanneer op een dag een fraaie fazant hulp komt zoeken in de vederbos van Cantecleir, staat de haan voor een moeilijke keuze. Kiest hij voor de liefde van de fazant of voor zijn nachtelijke gekraai?
Kukeleku!
‘Wat doet u nu?’ gilt de fazant.
‘De zon schijnt ook zonder u.’
Cantecleir staat hoog op zijn poten.
‘Mevrouw, ik kan niet anders.
Ik moet kraaien, ik ben wat ik doe.’
De fazant schreeuwt:
‘U verkoopt wind, ik ben het moe.
Snoeshaan, ik ga!’
En weg is ze.
‘Blijf bij mij!’
Roept hij haar verdrietig na.
Wat wil het boek ons vertellen
Met Cantecleir duiken de auteurs Jo Roets en Greet Vissers in de geschiedenis van de Nederlandse literatuur. Want Cantecleir is een personage uit het verhaal Reynaert de vos. Daarin loopt Cantecleir voortdurend in de valstrikken van Reynaert, de sluwe vos, en gaat hij klagen bij de koning. In dit verhaal is hij zelf een vervelende lastpost voor de andere dieren… tot hij verliefd wordt, natuurlijk!
Leuke weetjes
Ellen Vrijsen won met haar prenten voor dit boek een prijs, namelijk de Boekenpauw van boek.be.
Een leuk interview met één van de auteurs, Greet Vissers, was te zien op Atv en kun je op de website herbekijken: www.atv.be/item/cantecleir.
De tekst voor dit verhaal is gebaseerd op een theatertekst. Dat merk je aan de korte teksten en de rijmpjes die soms opduiken. Ook de citaten van de personages in de kantlijn doen denken aan het theaterpodium: je hoort de dieren bijna live, net als op de scène, door elkaar kakelen, kwaken, blaffen en loeien.
Nieuwe reactie inzenden